Ο άνθρωπος είναι το δημιούργημα εκείνο που συγκεφαλαιώνει τις δυναμικότερες οντολογικές προδιαγραφές. Οντολογικά η δύναμη ενυπάρχει ως δυνατότητα, από την άλλη το αυτεξούσιό του κάθε φορά που αποφασίζει, σχετίζεται με το πότε και το πώς η δυνατότητα αυτή ενεργοποιείται (μπαίνει σε λειτουργία) για να φανερωθεί.
Οι συνθήκες είναι φαινομενικές: με το φόβο, και το άγχος φαίνονται μη λογικές και αδύνατες. Προκαθορίζοντας αρνητικά τη βούληση προκαθορίζονται περιορισμένες υλοποιήσιμες πράξεις. Μπλοκάρει μια πιο δυναμική διαμόρφωση.
Το κενό σε ένα μυστήριο που δε μπορεί να εξηγήσει η επιστήμη, μπορεί να συμπληρωθεί και να ρυθμιστεί Κατά Χάριν: με καλή προαίρεση και πίστη σε Εκείνον που υπερβαίνει τη βιολογία.
Με τη συνεργασία της πίστης αλλάζει η αλληλεπίδραση και δημιουργείται το ικρίωμα εκείνο για να εκτελεσθεί η λειτουργία μιας διαφορετικής διαμόρφωσης της βιολογίας.
Γίνεται εκείνο το ντόμινο αντιδράσεων και μηχανισμών που πρέπει να γίνει για να εξυπηρετηθεί ο σκοπός.
“ο πατήρ μου έως άρτι εργάζεται καγώ εργάζομαι”.
Αρκεί να συνεργαστούμε μαζί Του και Εκείνος ρυθμίζει το πώς, το πόσο, το πού και το πότε.
Η επιστήμη της Νευροβιολογίας επιβεβαιώνει ότι η Καρδιά (κέντρο βιώματος και συναισθήματος) διαθέτει δικό της νευρικό σύστημα -40.000 νευρώνες- και στέλνει περισσότερα σήματα στον Εγκέφαλο (κέντρο λογικής και ανάλυσης) από όσα δέχεται.
Όταν ο εγκέφαλος συνεργάζεται με την καρδιά (μέσω ηρεμίας ή προσευχής), ο καρδιακός ρυθμός γίνεται από χαοτικός –> κυματοειδής.
Αυτό:
- εξισορροπεί τον οργανισμό, μειώνοντας στο φλοιό των επινεφριδίων την παραγωγή της καταβολικής ορμόνης κορτιζόλης (στρες, διάσπαση ιστών) και αυξάνοντας την παραγωγή της αναβολικής ορμόνης DHEA (ανάπλαση ιστών)
2.ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό σύστημα (χαλάρωση, ομαλή χώνεψη, εξοικονόμηση ενέργειας και αυτοΐαση)
3.ενισχύει το ανοσοποιητικό κατά των μικροβίων.
Οι μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου δείχνουν ότι η προσευχή με πίστη:
1. ενεργοποιεί τη ροή του αίματος στον Προμετωπιαίο λοβό ενισχύοντας τη προσοχή, τον αυτοέλεγχο και τη διαχείριση αρνητικών σκέψεων/λογισμών.
2. Η περιοχή του εγκεφάλου που ορίζει τον χώρο, Βρεγματικός λοβός, υπολειτουργεί και ο άνθρωπος νιώθει πιο ελεύθερος. Μετέχει και κοινωνεί πιο δυναμικά σε μια μεγαλύτερη αρένα. Αυτό εξηγεί επιστημονικά το νηπτικό βίωμα της υπέρβασης του εγωισμού και της ένωσης με το Θεό.
3. Κατασιγάζει την Αμυγδαλή (μείωση πανικού, φόβου, άγχους)
4. Αναδομεί φυσικά τον εγκέφαλο, αυξάνοντας τη φαιά ουσία στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη συμπόνια.
Η νηπτική Μέθοδος του Αγίου Πορφυρίου:
1.Μέθοδος της Παράκαμψης: “μην πολεμάτε για να διώξετε από τη ψυχή σας το σκοτάδι (θλίψη, θυμό, άγχος, φόβος).. Ανοίξτε μια τρυπίτσα για να έρθει το φως (ο Χριστός και η χάρη της αγάπης Του) και το σκοτάδι θα φύγει μόνο του”.
2.Η Ρίζα της Θλίψης: Συνέδεε τη μελαγχολία με την πληγωμένη υπερηφάνεια του «Εγώ». Η αποδοχή και η ταπείνωση απελευθερώνουν τον άνθρωπο από εμμονές και προσδοκίες που γεννούν βάρος, φόβο και άγχος.
3 Θεραπεία Υποσυνείδητου: Τα παιδικά τραύματα δεν χρειάζονται αιώνια αναμόχλευση, αλλά μεταφορά (τους) στην προσευχή για πνευματική ίαση.
Η Νευροχημεία των Συναισθημάτων είναι η Χημεία της Πνευματικής Υγείας:
1.Ευγνωμοσύνη (Το «Δόξα τω Θεώ»): Ενεργοποιεί το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, εκκρίνοντας ντοπαμίνη, σεροτονίνη και ενδορφίνες. Λειτουργεί ως το απόλυτο φυσικό αντικαταθλιπτικό.
2.Συγχώρεση: απενεργοποιεί τοξικά φορτία όπως θυμό. Μειώνει την αρτηριακή πίεση και την κορτιζόλη και εκκρίνεται ωκυτοκίνη (ορμόνη της ασφάλειας, της σύνδεσης και της ηρεμίας. Ή ίδια ορμόνη που εκκρίνεται όταν ένα μωρό θηλάζει ή το κρατάνε αγκαλιά)