Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο
FAQs

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Ο μαθητής στο συναρπαστικό ταξίδι της Βιολογίας Γ΄Λυκείου, βλέπει μια  κινηματογραφική σειρά με κύκλους, όπου ο κάθε κύκλος έχει επεισόδια. Και όσο περισσότερο μελετά το κάθε επεισόδιο, με ενδιαφέρον και στην ώρα του, τόσο καλύτερα καταλαβαίνει το σενάριο!

Μαθαίνει σε μοριακό επίπεδο (δηλαδή σε επίπεδο DNA και πρωτεϊνών), με λεπτομέρεια:

  • πώς δομείται το DNA, τα χρωμοσώματα και οι πρωτεΐνες
  • πώς το κύτταρο κερδίζει χρόνο και ενέργεια στις αντιδράσεις του
  • πώς διαιρούνται τα κύτταρα και πώς κληρονομούνται τα χαρακτηριστικά στους απογόνους
  • τί είναι τα γονίδια και πώς δουλεύουνε αλλά και ρυθμίζονται, σε μοριακό επίπεδο, οι βιολογικοί μηχανισμοί αποκωδικοποίησης των γονιδίων ώστε το κύτταρο να παράγει τα προϊόντα του-πρωτεΐνες
  • πώς φτάσαμε να ανασυνδυάζουμε DNA διαφορετικών οργανισμών μεταξύ τους
  • πώς προκύπτουνε,  μέσω μεταλλάξεων (αλλαγών στο DNA), οι γενετικές ασθένειες και τα γενετικά σύνδρομα
  • τέλος. ο μαθητής γίνεται μηχανικός στη γενετική πληροφορία (DNA) και παρακολουθεί όλες τις ανακαλύψεις και τις εφαρμογές (με εμπορική αξία και οφέλη) στην Ιατρική, τη Γεωργία και την Κτηνοτροφία

Στην Αλεξανδρούπολη, τα μαθήματα σε όλα τα έτη εστιάζονται επάνω στη μοριακή βιολογία, ενώ στο βιολογικό μπορείς να επιλέξεις την κατεύθυνση της μοριακής βιολογίας. 

Οι καθηγητές στην Αλεξανδρούπολη έχουνε καθαρά φιλοσοφία εξωτερικού, ενώ παλαιότεροι φοιτητές έχουνε δημιουργήσει δικά τους εργαστήρια ή/και εταιρείες στο εξωτερικό με τα οποία μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία νεότεροι φοιτητές.

Γενικά μην έχεις άγχος. Το θέμα είναι όταν θα είσαι φοιτητής/ια, το πώς θα ανταποκριθείς (με ενδιαφέρον) μέσα στη σχολή και το ρόλο που θα παίξουν και οι συγκυρίες.

Οι καθηγητές σε οποιαδήποτε σχολή, εάν τους ρωτάς μπορούνε να σε κατευθύνουνε.

Την άκρη την βρίσκεις όπου και να περάσεις. Διπλωματική εργασία στο τέλος της φοίτησής σου μπορείς να επιλέξεις πού θα την κάνεις, ενώ υποτροφίες βγαίνουνε συνεχώς εάν τις παρακολουθείς.

Θα σε βοηθούσε ως φοιτητής/ια  να περνάς χρόνο κάνοντας πρακτική σε κάποιο εργαστήριο μέσα στη σχολή σου (τομέα που σου κεντρίζει το ενδιαφέρον) ή να αφιερώσεις λίγο διάστημα, κάποιου καλοκαιριού σου, κάπου όπου μετά θα μπορούσες να κάνεις και τη διπλωματική σου εργασία. 

 Τέλος, η εξειδίκευση γίνεται χάρη στο μεταπτυχιακό που θα κάνεις και το οποίο μπορεί να είναι ακόμη και στη νομική και στη γενετική συμβουλευτική και στα οικονομικά για management και στη βιο-πληροφορική κ.τ.λ. 

υγ: αν ζεις σε πόλη που έχει τμήμα βιολογικού και έχεις τα μόρια και για τις 2 σχολές, τότε υπολογίζεις και τα έξοδα φοίτησης. Μπορείς πριν αποφασίσεις να πάρεις τηλέφωνο (σε συνεννόηση και με τους γονείς σου) στις γραμματείες και των 2 τμημάτων και να επιδιώξετε συνάντηση (είτε από κοντά, είτε μέσω skype) για ενημέρωση από τον πρόεδρο των τμημάτων ή κάποιον αρμόδιο καθηγητή.  

  • στην εκπαίδευση, εάν δεν σου αρέσουν τα εργαστήρια
  • σε εργαστήρια (μοριακής βιολογίας) που διαθέτουνε πολλά νοσοκομεία, ιδιωτικές κλινικές και οι πανεπιστημιακές σχολές επαγγελμάτων υγείας.
  • μπορείς να συνεχίσεις με κάποιο διδακτορικό
  • σε εταιρείες για προγεννητικούς ελέγχους, για βλαστοκύτταρα, αντισώματα κ.τ.λ
  • σε φαρμακευτικές εταιρείες
  • ως ιατρικός επισκέπτης

 Το πεδίο της Βιολογίας είναι αναπεπταμένο. Υπάρχουν διάφοροι τομείς:

  • μοριακή βιολογία, 
  • κυτταρολογία-γενετική, 
  • εμβρυολογία-αναπτυξιακή βιολογία, 
  • οικολογία-εξελικτική βιολογία, 
  • βιοχημεία, 
  • αστροβιολογία, 
  • θαλάσσια βιολογία κ.τ.λ.

Μπορείς να κάνεις μεταπτυχιακό ακόμη και: 

  • στη νομική καθώς οι εταιρείες βιοτεχνολογίας πατεντάρουν συνέχεια προϊόντα και χρειάζονται ανθρώπους με γνώσεις βιολογίας και νομικής ταυτόχρονα, 
  • στη γενετική συμβουλευτική ή/και την αναπαραγωγική ιατρική,  
  • στα οικονομικά ή στο business administration για management σε μία φαρμακευτική εταιρεία, 
  • στη βιο-πληροφορική για σχεδιασμό φαρμάκων, 
  • ακόμη και στη θεολογική για βιοηθικά ζητήματα κ.τ.λ 

-Στο εξωτερικό εάν δούνε ότι είσαι καλός επενδύουν επάνω σου και σε πληρώνουν και καλά.

-Στο εξωτερικό οι χρηματοδοτήσεις επάνω στην έρευνα είναι μεγαλύτερες (π.χ Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Σουηδία, Ιταλία). Οπότε στην Ελλάδα μπορεί να εργάζεται κάποιος στον τομέα της διάγνωσης ως παρασκευαστής, κάνοντας συνεχώς PCR κ.τ.λ, ενώ στο εξωτερικό μπορεί να ασχολείται περισσότερο με την έρευνα. Μπορείς ωστόσο να εργάζεσαι σε κάποιο εργαστήριο, να κάνεις παράλληλα διδακτορικό και να αλληλεπιδράς με δημοσιεύσεις και συνέδρια.

-Το θέμα είναι και που θέλεις να ζεις και με τί ρυθμούς θέλεις να ζεις. Βέβαια αυτό μαθαίνεται και στη πορεία.

  • θα σε γέμιζε περισσότερο να υπηρετείς ή να βγάλεις χρήματα (ή και τα 2);
  • είσαι πολύ εύθικτος/η  ή δεν τα παίρνεις στα σοβαρά; Για παράδειγμα αν νιώθεις ότι φθείρεσαι εύκολα όταν κοντράρεσαι ή δεν μπορείς να πεις ψέματα, τότε γιατί να πάς για δικηγόρος;  Εάν δεν μπορείς να ακολουθήσεις υποδείξεις τότε γιατί να πάς σε στρατιωτική σχολή και να κάνεις τη ζωή σου μαρτύριο; 
  • νιώθεις πιο άνετα, να ντύνεσαι μετά από χρόνια, καθημερινά, με κουστούμι ή πιο casual;
  • σκέφτεσαι να δουλεύεις για άλλον ή να έχεις δική σου δουλειά;
  • σκέφτεσαι να έχεις λιγότερο ή περισσότερο ελεύθερο χρόνο;
  • το πρωί ξυπνάς εύκολα ή όχι;
  • σκέφτεσαι να ζεις Ελλάδα ή εξωτερικό;
  • προτιμάς την ιδέα της καριέρας ή της οικογένειας ή θα τα συνδύαζες και τα δύο;
  • θέλεις εσύ ή οι γονείς σου τη σχολή;

-Μπορείς να ξαναδώσεις εφόσον είχες μικρή απόκλιση.

-Μπορείς να ψάξεις το ενδεχόμενο π.χ Βουλγαρίας, Ιταλίας, Κύπρου 

-Μπορείς να δώσεις χώρο στη ζωή αφού είχε άλλα σχέδια για εσένα, να πας στη σχολή που πέρασες και αφού πάρεις το πτυχίο (εφόσον νιώθεις ότι το θέλεις ακόμα) να δώσεις κατατακτήριες εξετάσεις σε κάποιο από τα τμήματα της Ιατρικής στην Ελλάδα.

1.Προϋποθέτει ο μαθητής να έχει καλή κριτική ικανότητα για να κατανοεί τη θεωρία και τις εκφωνήσεις.

2.Προϋποθέτει ο μαθητής να είναι εξοικειωμένος με το διάβασμα.

3. Προϋποθέτει ο μαθητής να είναι εξοικειωμένος με την πίεση καθώς είναι μαραθώνιος 40 εβδομάδων. 

Τα θέματα μέχρι το 2012 ήτανε περισσότερο θεωρία. Τώρα έχουνε γίνει κυρίως κρίσεως και με μεγάλες εκφωνήσεις. Τα πολλαπλής επιλογής δεν είναι μόνο βασικές γνώσεις αλλά χρειάζονται και σκέψη. Ενώ ασκήσεις που έχουνε πέσει στο παρελθόν, όταν ξαναεμφανίζονται τροποποιημένες μετά από χρόνια είναι σε πιο δύσκολη μορφή.

Όσο περνάνε τα χρόνια, το επίπεδο των μαθητών πέφτει ενώ το επίπεδο δυσκολίας των θεμάτων αυξάνει. 

Πλέον το 50% των μαθητών που έρχονται στην Γ’Λυκείου και έχουνε επιλέξει την κατεύθυνση Υγείας στην οποία υπάρχει και το μάθημα της Βιολογίας, δίνουνε την εντύπωση ότι πιάνουνε στα χέρια τους ένα βιβλίο για πρώτη φορά στα 17 τους. Δεν ξέρουνε τα βασικά για τα οποία εκπαιδεύεται ένας μαθητής δημοτικού. Δεν ξέρουνε να διαβάζουνε ένα κείμενο. Δεν είναι εξοικειωμένοι με ένα βιβλίο. 
 
Από την άλλη το 85% των μαθητών της Γ’Λυκείου δεν διαθέτει κριτική ικανότητα, ούτε έχει έφεση στο να σκέφτεται. Δεν μπορεί να καταλάβει εκφωνήσεις που είναι μεγαλύτερες της μίας σειράς. Ακόμα και με ανοιχτό το βιβλίο δεν θα καταλάβει ποτέ σε τι αναφέρεται η εκφώνηση, πόσο μάλλον να την απαντήσει. Ακόμα και να έδιναν ξανά και ξανά. 
 
Ένα 5% των μαθητών μόνον έχει έφεση. 
 
Οι Πανελλήνιες δεν είναι όπως ένα χόμπι στο οποίο πηγαίνει κάποιος. Είναι νοοτροπία. 
 
Παρόλα αυτά οι μαθητές (και οι γονείς) θέλουνε Ιατρική. 
 
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι:
 
Οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για να περάσει ένας μαθητής/ια στην Ιατρική είναι 
1.να είναι εύστροφος/η   
2.εξοικειωμένος/η με το διάβασμα
3.εξοικειωμένος/η με τη πίεση. 
 
Άλλο οι προσδοκίες και άλλο οι Πανελλήνιες. Άλλο ένας αγώνας δρόμου 100 μέτρων και άλλο ενας μαραθώνιος. 
 
Σαφώς και κάθε παιδί 17 χρονών έχει το δικαίωμα να θέλει Ιατρική και μπορεί να φτάσει ψηλά. Δεν θα κρίνω εγώ ο καθηγητής Λυκείου αυτό. Όμως μόνο το 5% των μαθητών έχει τις προϋποθέσεις να περάσει Ιατρική μέσω Πανελλαδικών. Επαναλαμβάνω, μέσω Πανελλαδικών. Στις Πανελλαδικές βάζουνε κρίσεως και μεγάλες εκφωνήσεις. Οπότε ακόμα και με ανοιχτό το βιβλίο να γράψει η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών δεν θα καταλάβει ούτε τις εκφωνήσεις.
 
Ξέρω ότι τα φροντιστήρια είναι επιχειρήσεις και δεν αγαπάνε κάτι τέτοιο. Όπως και οι γονείς δεν θέλουνε να ακούσουνε κάτι τέτοιο. 
 
Κάθε χρόνο με ρωτάνε οι γονείς μαθητών μου, είτε της Γ’Λυκείου είτε αποφοίτων (που ξαναδίνουνε για την Ιατρική). Στο 90% των περιπτώσεων, μετά από 4-5 μαθήματα, τους λέω τα παραπάνω και ότι μπορούμε να φτάσουμε μέχρις ενός σημείου. Ας πούμε 13-17. Δεν μπορούμε να φτάσουμε πάνω από 18,5. 
Κάθε μισή μονάδα μετά το 17 είναι τόσο δύσκολη όσο όλος ο βαθμός μέχρι εκεί. 
 
Συμβουλεύω λοιπόν τους γονείς πως δεν υπάρχει η νοοτροπία και ότι ο στόχος της Ιατρικής είναι ανέφικτος, για αυτό λοιπόν να προσανατολίσουνε απευθείας το παιδί για Ιταλία ή Βουλγαρία, ώστε να μην κάνουνε τζάμπα (προ)έξοδα δεκάδων χιλιάδων ευρώ (και στη Β’ και στη Γ’ Λυκείου), ούτε κυρίως να υποβάλλουνε το παιδί και να υποβληθούνε και οι ίδιοι σε μια αρρωστημένη κατάσταση.
 
Μου ζητάνε να ασκήσω πίεση. Τους ξεκαθαρίζω πως αν ασκηθεί πίεση Ιατρικής σε ενα παιδί που δεν έχει τη νοοτροπία τότε θα λειτουργήσει αντίθετα. Μπορεί να αποδώσει κάπως καλύτερα για 2 εβδομάδες, μετά όμως ή αρρωσταίνει ή τα κάνει σαλάτα ή τα παρατάει. 
 
Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορώ να μεταδώσω τον ενθουσιασμό για τη συμπεριφορά των βιολογικών μηχανισμών ή μια νοοτροπία νικητή που θα τον/ην βοηθήσει μακροπρόθεσμα, δεν μπορώ όμως να τον/την φτάσω Ιατρική μέσω Πανελλαδικών

Ο Κρόιφ που σημάδεψε το ποδόσφαιρο, με ανεξίτηλο αποτύπωμα, είπε ότι “τεχνική δεν είναι να κάνεις ζογκλερικά με τη μπάλα, 1000 φορές, γιατί τότε μπορείς να δουλέψεις σε τσίρκο. Τεχνική είναι να πασάρεις τη μπάλα με μία επαφή, με τη σωστή ταχύτητα, στο κατάλληλο πόδι του συμπαίκτη σου. 

Μίλησε δηλαδή για διαχείριση. 

Το να πάρει κάποιος τις 100 σελίδες του σχολικού και να τις γράψει σε 700 σε 1000 ακόμα και 1500 έχω δει, είναι κατόρθωμα.  Γιατί και δεν ξέρει να διαχειρίζεται τη βιολογία και είναι ανασφαλής. Ενώ οι μαθητές αναγκάζονται και συσσωρεύουνε στον εγκέφαλό τους έναν άσκοπο και ανακατεμένο όγκο πληροφορίας. Ο μαθητής έχει συγκεκριμένο χρόνο καθώς και άλλα μαθήματα (φυσική, χημεία και έκθεση), ενώ αυτοί που βάζουν τα θέματα στη βιολογία στις πανελλαδικές είναι πολύ έξυπνοι άνθρωποι. 

Όσο προχωράνε τα χρόνια αυξάνεται η πληροφορία, οπότε αυξάνεται και ο όγκος στα βοηθήματα. Απεναντίας μια αύξηση της πληροφορίας προσφέρεται για μια πιο έξυπνη μεθοδολογία, μέσω παρατήρησης, για κάποιον που ξέρει να διαχειρίζεται τη πληροφορία με τροποποιητική μεθοδολογία.

Έχω πάει σε πολλά σπίτια πανικοβλημένων παιδιών και έχω πετάξει απευθείας πολλά τέτοια βιβλία-τούβλα γιατί περιέχουν τεράστιο ποσοστό από άσχετη πληροφορία, από ασαφείς διατυπώσεις, από υπερβολικό βαθμό δυσκολίας και μάλιστα με ανακατεμένη σειρά (χωρίς καμιά μεθοδικότητα). Από την άλλη έχω χαλάσει επαγγελματικές σχέσεις ή έχω αρνηθεί επαγγελματικές προτάσεις γιατί έπρεπε να μπω στη διαδικασία να διδάξω με τέτοια υλικά. 

Είναι φοβερό. Ο μαθητής μπορεί να διαβάσει 500 αιτιολογήσεις και στο τέλος να μην ξέρει να αιτιολογεί. Το ίδιο και με τις ασκήσεις κ.τ.λ

Το κύτταρο διδάσκει πώς να ελαχιστοποιούμε το χρόνο και την ενέργειά μας για να κάνουμε κάτι.   

-Οι νευρώνες στον εγκέφαλο αγαπάνε, η πληροφορία να είναι συγκεκριμένη και με συγκεκριμένη σειρά 

-το κάθε κεφάλαιο του βιβλίου προσεγγίζεται διαφορετικά όσον αφορά τη δομή και τη διάταξη των  σημειώσεων που γίνονται. 

-στη θεωρία υπάρχει η λύση ο μαθητής να γλιτώσει πολύ χρόνο, κόπο και άγχος

-το σχολικό προσφέρεται για να γίνουνε συγκεκριμένες σημειώσεις στη θεωρία και στις εικόνες

-στα κλειστού τύπου ο μαθητής χρειάζεται “όχι πάρε αυτά τα 200 πολλαπλής σε κάθε κεφάλαιο και κάνε τα” αλλά συγκριμένα και μέσω συγκεκριμένης σειράς, για να οδηγηθεί στην εις βάθος κατανόηση των μηχανισμών. Αυτό γιατί όσο δύσκολο είναι να γράψει μέχρι 18,5 άλλο τόσο δύσκολο είναι κάθε μισή μονάδα από εκεί και πέρα. Στις λεπτομέρειες παίζεται μια σχολή ή μια πόλη.   

– στη βιολογία ακόμα και 1 μονάδα μπορεί να καθορίσει σχολή ή πόλη. Αν ένας αγώνας μπάσκετ λήξει 80-81 τότε το κύπελλο θα το πάρει αυτός που έχει το 81 και όχι το 80. Έτσι είναι και στη βιολογία. Οπότε στις ασκήσεις και τις αιτιολογήσεις δε χρειάζεται ο μαθητής να λύσει χιλιάδες και στο τέλος να του βάλεις ένα θέμα πανελλαδικών και να μην το λύσει (ή να μην πάρει όλες τις μονάδες).  

Απαιτείται λοιπόν, όχι ένα βιβλίο 1000 σελίδων ανασφαλούς όγκου και ανακατεμένης πληροφορίας αλλά μέσω παρατήρησης, αποδελτιοποίησης και τροποποιητικής μεθοδολογίας:

  • ένα υλικό μεθοδικότητας (με συγκεκριμένη περιεκτικότητα, δομή και διάταξη της πληροφορίας) που θα οργανώνει το μυαλό του μαθητή αλλά και θα του κερδίζει χρόνο  
  •  και συγκεκριμένες οδηγίες τακτικής γιατί αυτοί που βάζουνε τα θέματα ξέρουνε, εκ των προτέρων, μέσω της διάταξης που θα τα βάλουνε  πώς θα χάσει ο μαθητής μονάδες. Οι λεπτομέρειες αυτές κάνουνε τη διαφορά. 

Είναι εκπληκτικό! Ο άνθρωπος που κάποτε ζούσε σε σπηλιές, σε μίαν άκρη του σύμπαντος,  έχει καταφέρει να γίνει μηχανικός στο DNA του κυττάρου, το οποίο (κύτταρο) βλέπεις μόνο με το μικροσκόπιο!

Είσαι 17 χρονών και μπορείς να φτάσεις όπου θέλεις, βάση και των συγκυριών.
Η βιολογία είναι σχετικά καινούρια επιστήμη (σε αντίθεση με φυσική) γιατί άργησε να ανακαλυφθεί το μικροσκόπιο.

Οι 3 μεγαλύτερες ανακαλύψεις:
-δομή διπλής έλικας DNA (1953)
-PCR (1983)
-Χαρτογράφηση DNA (2001):

Με τη χαρτογράφηση, γνωρίζουμε πλέον το κάθε γράμμα του κωδικού του DNA που γεμίζει 1000 βιβλία τηλεφωνικού καταλόγου.
Ξέρουμε ποιες περιοχές είναι τα γονίδια και ποιες δεν είναι.
Ξέρουμε ποιο γονίδιο, βρίσκεται σε ποια θέση, ποιου χρωμοσώματος, τί κωδικό έχει και ποια ιδιότητα του οργανισμού ελέγχει (μέσω της πρωτεΐνης που κωδικοποιεί). 

Καλή τύχη!